Liturgia Wielkiego Piątku - 2013

Liturgia Wielkiego Piątku jest kontynuacją wielkoczwartkowej liturgii Wieczerzy Pańskiej. Wczoraj zakończyliśmy ją bez końcowego błogosławieństwa, pozostając na adoracji Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie. Dzisiejszą liturgię rozpoczęliśmy również bez uczynienia znaku krzyża, aby podkreślić jej łączność z tym, co przeżywaliśmy wczoraj, bowiem liturgia tych dni jest czymś jednym, jedynie jej celebracja jest podzielona w czasie.

Na początku liturgii uczestniczyliśmy w bardzo wymownym akcie, jakim był gest upadnięcia na twarz kapłana przewodniczącego liturgii. Gest ten od starożytności był oznaką całkowitego uniżenia, uznania własnej nicości, zależności od Boga.

Liturgia słowa podkreśliła posłuszeństwo Jezusa woli Ojca a rozbudowana modlitwa powszechna wskazywała nie tylko na powszechność Kościoła, lecz również na to, że jako wyznawcy Chrystusa nie możemy zamykać się na to, co dzieje się wokół nas, na życie społeczne, które współtworzymy, na wyznawców innych religii oraz niewierzących.

Adoracja krzyża to kulminacyjny punkt dzisiejszej liturgii, przeżywany w skupieniu z rozważaniem w sercu i umyśle to, co się dopełniło na krzyżu.

W Wielki Piątek nie celebrujemy Eucharystii. Taka jest wielowiekowa tradycją Kościoła. Nie jesteśmy jednak pozbawieni pokarmu, który zapewnia życie wieczne. Obrzęd Komunii Świętej, nie tylko przypomina o jedności misterium Krzyża i Eucharystii, gdyż jest to ta sama ofiara, ale nas prowadzi do zjednoczenia z naszym Panem i Mistrzem również w życiu codziennym ucząc nas łączenia wszystkiego, co nas spotyka z cierpieniami Chrystusa i przeżywając to w duchu wynagrodzenia i wdzięczności z dar odkupienia.

Na zakończenie Najświętszy Sakrament został przeniesiony do Grobu Pańskiego. Chrystus, który na krzyżu pokonał grzech i śmierć, zaprasza nas, abyśmy trwali w Jego obecności.

Zapamiętaj mnie (90 dni)